Simon Gronowski sprong in 1943, op 11-jarige leeftijd, uit het 20ste konvooi dat vanuit Mechelen naar Auschwitz vertrok. Zijn ontsnapping op het huidige Fruitspoor bij Kuttekoven is uitzonderlijk in de West-Europese geschiedenis. Zijn moeder en zus overleefden dit niet. In oktober 2024 werd ter herinnering aan Simon en alle moedige vluchtende kinderen het kunstwerk Simon van Koenraad Tinel ingehuldigd op dezelfde plek. Het bronzen beeld verbeeldt een lopend figuur op een spoorrail, als eerbetoon aan alle oorlogskinderen. Ter ondersteuning werd een kortfilm gemaakt door Geert Verdickt, waarin Simon, Koenraad Tinel en Pierrette Aerts (dochter van de rijkswachter die Simon hielp ontsnappen) aan bod komen.

​

Het project brengt het persoonlijke oorlogsverhaal van Simon Gronowski, Holocaust- overlever en 11-jarige ontsnappingsheld uit het 20ste konvooi, op een interactieve en creatieve manier tot leven voor leerlingen van het 5de leerjaar (11 jaar). Het doel is jongeren bewust te maken van de Tweede Wereldoorlog, de Holocaust en bredere thema’s zoals vrijheid, hoop, verlies, vergeving en verdraagzaamheid. Het traject
combineert erfgoed, educatie en kunst, waardoor leerlingen het verleden persoonlijk en betekenisvol ervaren.

Het projectprogramma heeft 6 fasen: eerst zal er een gastles in de klas gegeven worden, nadien gaan leerkrachten hier zelf verder mee aan de slag in hun lessen. Daarop zal een filmvoorstelling volgen, creatieve ateliers, een optioneel kunstproject en tot slot een tentoonstelling, hier in het klooster.

Dit project maakt de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust toegankelijk en betekenisvol voor leerlingen. Ze krijgen niet alleen feiten aangereikt, maar ontdekken ook persoonlijke en lokale oorlogsverhalen die de geschiedenis dichterbij brengen. Hierdoor begrijpen ze beter waarom deze periode tot vandaag een blijvende impact heeft op onze samenleving.

Door samen te praten over waarden zoals vrijheid, respect en mensenrechten leren leerlingen dieper nadenken over moeilijke keuzes uit het verleden én over actuele situaties. Ze oefenen om hun mening onder woorden te brengen, te luisteren naar anderen en verschillende standpunten te begrijpen.

 

Reflecteren over keuzes – toen en nu – helpt hen om bewust en kritisch in het leven te staan.
De creatieve ateliers versterken dit leerproces. Leerlingen verwerken hun indrukken via tekeningen, keramiek, geluid, tekst of digitale media. Zo vertalen ze historische inhoud naar een persoonlijke expressie. Dit maakt het verleden niet alleen begrijpelijker, maar ook voelbaar. Tegelijk ontdekken ze dat erfgoed, zoals verhalen en herinneringen, een sleutel is om onze geschiedenis te begrijpen en te bewaren.

 

De meerwaarde van het project reikt verder dan de klas. Vrijwilligers met kennis over de oorlog werken samen om een kwaliteitsvolle les te ontwikkelen. Door hun expertise en uitwisseling groeit ook het inzicht in de betekenis van WOII voor de regio. Deze samenwerking zorgt ervoor dat leerlingen correct, bevlogen en met respect worden geïnformeerd. Ze ervaren dat geschiedenis geen losstaand gegeven is, maar iets dat we samen dragen en doorgeven.

Dit project bouwt zo aan historisch bewustzijn, empathie, kritisch denken en gemeenschapsvorming. Het maakt duidelijk waarom het belangrijk blijft om deze verhalen te blijven vertellen

​

— voor de leerlingen van vandaag en de samenleving van morgen.